De schat van Kikker Karel en Kwartel Kasper

Kikker Karel en Kwartel Kasper gaan samen op een spannend avontuur op zoek naar een verborgen schat.

In de groene vallei van de Grote Nete wonen twee bijzondere vrienden: Karel, de kikker en Kasper, de kwartel. Karel kan springen als een kangoeroe, eet niet zo heel graag vliegen en maakt graag grapjes. Kasper is een gekke prins, daarom staat zijn kroon een beetje scheef. Hij is altijd te vinden voor een avontuur en is de allerbeste vriend van Karel.

Op een mooie zomerdag besluiten de vrienden samen te gaan vissen aan de oever van de rivier. Ze pakken hun hengels in, boterhammen voor zichzelf en regenwormen voor de vissen en trekken richting de Nete.

Terwijl ze hun hengels uitgooien, vraagt Karel: "Waarom kunnen vissen niet basketballen?” … “Omdat ze bang zijn voor het net!" Kasper moet keihard lachen. “Maar nu wel stil zijn he Karel, anders vangen we geen vis!”

Plots voelt Karel een harde ruk aan zijn hengel. Hij begint te trekken. Hij trekt wat harder…, maar… niets… zijn hengel zit potvast “Help je me even Kasper?” vraagt hij. Samen trekken ze zo hard ze kunnen. Tot hun buit mee geeft en ze [BOOOOIIINNNN] op hun poep in het gras vallen.

Tot hun grote verbazing hangt er een vieze, oude, modderige sok aan de hengel! "Hé, Kasper, ik denk dat ik een vis met gevoel voor mode heb gevangen!", roept Karel. De twee vrienden gieren van het lachen.

“Wacht eens even… Karel, kijk eens!” zegt Kasper plots. “Er zit iets in die sok!” En ja hoor, in de sok zit een oude, verweerde kaart. Ze strijken de kaart voorzichtig plat en proberen ze te lezen. Het lijkt wel een pad. “Misschien vinden we een verborgen schat!” roept Kasper uit. “Gaan we zoeken Karel? Als-je-blieeeeft?” Ze kijken elkaar aan, knikken, en beginnen aan hun spannende zoektocht.

De kaart leidt hen recht langs het mysterieuze Hekselienpad. “Euh, Kasper…” twijfelt Karel “Daar zitten heksen.” Kasper begint weer te lachen. “Maar allez Karel. Zeg nu niet dat je bang bent hé?!” “Nee… gewoon…” begon hij. Maar de kwartel wil er niks van weten en trekt zijn vriend mee. Ze wandelen verder. Ze wandelen over bruggetjes, langs hooilanden en zelfs een stukje door het moeras.

Uiteindelijk brengt de kaart hen naar een hele oude watermolen. “Volgens de kaart zit er ergens een verborgen poort in de buurt van de watermolen.” De twee vrienden gaan op zoek. Tot Karel plots wegzakt en valt. Daar ligt hij, aan de inkom van een oude tunnel. Kasper vliegt hem achterna. Met een knoop in hun maag, sluipen de vrienden door de tunnel.

Aan het einde van de tunnel vinden ze een grote, zware deur. Precies zoals op hun kaart. “Trek hier aan een touw!” staat er. Kasper vliegt omhoog. En ja hoor! Daar hangt het touw. “Hou je klaar Karel! Als de deur open gaat, moet je een knop indrukken! 3….2….1….” [PIIIIIEEEEEEEEEEEEEP] De oude deur gaat langzaam open.

Plotseling rolt er een groot, houten blok over de vloer, recht op Karel af! Maar Karel is een kikker die kan springen als een kangoeroe. Hij springt omhoog, wipt over het houtblok heen en komt perfect op de knop terecht. Ze hebben het gehaald!

Dan zien ze eindelijk hun schat: een kussen met daarop een gouden zaadje. Het zaadje fluistert: “Ik ben Neetje. Plant mij naast de Nete alsjeblieft. Zo kan ik over de vallei waken.”

De vrienden planten ze het zaadje aan de oever van de rivier. De hele plek begint te gloeien met een zacht, warm licht. Het zand rondom begint zachtjes te trillen. Plotseling barst het zaadje open en begint er een jong boompje uit te groeien, het groeit zo snel dat Karel en Kasper achteruit moeten springen. De boom groeit en groeit, zijn takken strekken zich uit en zijn wortels graven zich diep in de aarde.

Binnen enkele minuten staat er een prachtige, goudgele boom met glinsterende gouden vruchten aan de oever van de Nete. De bladeren van de boom zijn diepgroen en glinsteren alsof ze bezaaid zijn met dauw.

Langzaamaan verspreid het licht van de boom zich over de hele vallei. Waar het licht de bloemen en planten raakt, beginnen ze te groeien en te bloeien. Het gras wordt groener, de bloemen kleurrijker en geuriger. De bomen krijgen dikkere en vollere kruinen, waardoor er meer schaduw ontstaat waar de dieren kunnen rusten.

Wanneer het licht het water van de Nete raakt, begint het te schitteren als duizenden diamanten. De vissen in de rivier lijken levendiger, hun schubben glanzen en glinsteren in de zon. De vogels beginnen luider en mooier te zingen, de kikkers springen hoger en de eekhoorns rennen sneller. De hele vallei verandert in een magische plek vol leven en kleur.

's Avonds, zitten de vrienden aan de oever van de rivier, Karel met zijn voeten in het water en Kasper hoog in de takken van Neetje. En gelukkig zijn de vruchten van Neetje ook lekker. Want vis hebben de vrienden vandaag niet meer gevangen.