De Sneeuwkoningin
Het betoverende verhaal van de Sneeuwkoningin en de moedige reis om een vriend te redden uit haar ijzige greep.
Er was eens betoverde spiegel. De spiegel toonde hij alles wat mooi was als lelijk en wie lief was, als gemeen. Op een dag barstte de spiegel in miljoenen stukken. De scherven dwarrelen neer over de hele wereld als kleine sneeuwvlokjes.
Eén van de stukjes kwam terecht in een dorpje in Denemarken in het hart van Kai.
Kai was aan het spelen met zijn vriendinnetje Gerda in de tuin van haar oma. Ze voelen een stevige wind.
En dan gilt Kai het uit van de pijn. “Ik heb iets in mijn oog!” huilt hij. Het is een scherf van de vervloekte spiegel. Voor hij het weet, krijgt hij tweede een scherf in zijn hart.
Gerda wil hem helpen. Maar hij duwt haar weg en loopt boos naar huis.
Due nacht krijgt Kai bezoek van de Sneeuwkoningin. Ze blaast ijskristallen op zijn raam. Het is het mooiste dat hij ooit gezien heeft. Kai begint te veranderen. Hij wordt koud en onvriendelijk. En hij wil niet meer met Gerda spelen.
Hij droomt van de Sneeuwkoningin met haar prachtige slee en rendieren zo wit als sneeuw. Elke nacht komt ze naar zijn raam. Tijdens zo’n nacht neemt ze Kai mee op haar slee. Gerda ziet Kai wegrijden door haar eigen raam en is ontroostbaar.
De volgende ochtend besluit ze op zoek te gaan naar haar beste vriend.
Gerda's zoektocht brengt haar bij een pratende kraai. De kraai heeft Kai gezien. De kraai vertelt een verhaal over een gekke prinses en haar prins. Gerda hoopt dat Kai misschien wel de prins is.
Ze gaat op onderzoek naar het kasteel. Maar neen…. De kraai heeft zich vergist… De echte Prins en prinses laten jaar overnachten in het kasteel. De volgende dag krijgt ze een koets, een warme jas en eten mee voor haar tocht naar Lapland.
Gerda reist verder. Maar oh… Rovers overvallen haar koets, stelen haar spullen en nemen Gerda gevangen. ‘s Nachts hoort een roversmeisje haar huilen. Ze krijgt medelijden en besluit Gerda te helpen. Het meisje geeft Gerda haar jas terug en geeft haar warme laarsjes en haar eigen rendier.. Die zal ze nodig hebben in Lapland. Dan helpt ze Gerda te ontsnappen. Met het rendier kan Gerda verder reizen naar het Ijspaleis.
Verder op haar tocht naar het noorden ontmoet Gerda een wijze vrouw. De vrouw kent het Ijspales en ze wijst Gerda en haar rendier de weg. Voor Gerda verder rijdt, zegt de vrouw: “vertrouw op je eigen kracht en moed mijn kind. Alleen zo kan je Kai redden. Goede reis.”
Na dagen en sagen in de sneeuw en bijtende kou komt Gerda aan aan het Ijspaleis van de Sneeuwkoningin. Ze bindt haar rendier vast in de tuin van het Paleis en sluipt het kasteel binnen. Daar gaat ze op zoek naar Kai. Ze sluipt van kamer naar kamer. Tot ze plots een blauwe jongen ziet. Het is Kai! Hij is helemaal bevroren!
Gerda pakt haar beste vriend vast en begint te wenen. Haar tranen ontdooien stilletjes zijn hart. Kai begint zelf ook te wenen. Zo spoelt de scherf weg.
Samen ontsnappen Gerda en Kai uit het ijspaleis en keren terug naar hun dorp. Onderweg komen ze Gerda’s nieuwe vrienden tegen... Ze leren dat vriendschap zelfs de koudste harten kan verwarmen. En ze leefden nog lang en gelukkig.