Herandel #6: Het verloren Glinsterkristal

Het is Glinsterfeest in Herandel, maar de kerstmagie is in gevaar! Het Glinsterkristal is gestolen door de jaloerse elf Grimbart. Erin, Oris en hun draken beginnen aan een supersnelle kerstmissie!

Hallo lieve luisteraars! Welkom bij deze extra speciale, fonkelende kersteditie van Petra vertelt! Vandaag spelen onze vrienden uit Herandel de hoofdrol in een verhaal dat geïnspireerd is op de klassieke opera De Toverfluit.

Het Verloren Kerstlicht Het hele land van Herandel is bedekt onder een dikke laag glinsterende sneeuw. Overal hangen lichtjes en de elfen zingen vrolijke kerstliedjes. Want vandaag vieren we het Glinsterfeest, en de Elfenkoning komt op bezoek! Maar er is iets vreemds aan de hand in Herandel. De avond valt, maar de sterren lijken te dof, en het prachtige Noorderlicht, Aurora, dat normaal zo helder aan de hemel danst tijdens de Drakenfeesten, is nergens te bekennen! Onze vrienden Erin en Oris staan ongeduldig op het Drakenplein. Naast hen staan hun draken Nala en Rover, die ook een beetje bezorgd grommen. "Waar blijft het Noorderlicht toch?" vraagt Oris, terwijl hij naar de donkere hemel tuurt. "Zonder dat licht kan de Elfenkoning zijn weg niet vinden!" "En zonder het Noorderlicht kan de Glinstermagie niet goed werken!" vult Erin aan. Ze wrijft over haar armen, niet alleen van de kou, maar ook van de onrust. Drakenmeester Aidan komt aangelopen. "Het Glinsterkristal…. uit de Giechelende Grot…," hijgt hij. "Het is weg! Zonder dat kristal kan het Noorderlicht niet branden!" Oris en Erin kijken elkaar geschrokken aan. "Maar wie zou zoiets doen?" vraagt Erin. "Ik weet het niet," antwoordt Aidan. "Maar we moeten het vinden! Voor zonsondergang, anders kan het Glinsterfeest niet doorgaan." Zonder een seconde te twijfelen, springen Erin en Oris op de ruggen van Nala en Rover. "Wij vinden het, Drakenmeester Aidan!" roept Oris vol moed. Nala en Rover vliegen de lucht in, hun vleugels flitsen door de koude winternacht. Ze vliegen eerst naar de Giechelende Grot, maar die is leeg en donker. Geen gegiechel, geen glinstering. [stil en hol geluid van een lege grot] "Waar moeten we beginnen?" vraagt Oris, zijn moed een beetje kwijtgeraakt. Dan ziet Erin iets in de sneeuw. Een kleine, glinsterende spoor, net geen voetafdrukken, maar meer een sliert van fijne, zilveren schittering. "Kijk! Het spoor van het kristal!" roept ze. "Het leidt naar de bevroren Ellerrivier!" Nala en Rover volgen het spoor, dat kronkelt over de besneeuwde heuvels en langs de bevroren Ellerrivier. Het spoor leidt hen naar een vreemd, oud huisje, diep in het bos, waar een klein, knipperend lichtje brandt. Voorzichtig landen de draken in de sneeuw. Erin en Oris sluipen naar het raam en gluren naar binnen. Daar zit een oud, nors elfje, met een lange, puntige neus. En wat heeft hij in zijn hand? Het Glinsterkristal! Hij probeert het kristal te gebruiken om zijn eigen, kleine kaarsjes aan te steken, maar het lukt niet. Het kristal geeft alleen maar zwak, knipperend licht. "Dat is Grimbart!" fluistert Oris. "Hij is altijd jaloers op het Glinsterfeest, omdat hij nooit cadeautjes krijgt!" "Hij begrijpt niet dat je het licht moet delen, niet stelen!" zegt Erin boos. "We moeten het terugkrijgen!" Nala en Rover sluipen dichterbij. Rover, de grappenmaker, krijgt een idee. Hij maakt een zacht krabbend geluid bij de achterdeur, net alsof er een klein dier probeert binnen te komen. [zacht krabgeluid] Grimbart schrikt op. "Wie is daar?" moppert hij. Hij legt het Glinsterkristal neer op tafel en gaat naar de deur. Net als hij de deur opent, blaast Nala, die stilletjes door het raam is geglipt, zachtjes tegen de kaarsjes. [zacht pufgeluid] PLONS! De kaarsjes vallen om en blussen in een emmer water die naast de tafel staat! "Hé!" roept Grimbart. Hij rent terug naar de tafel om zijn kaarsjes te redden. Maar dan is Rover razendsnel. Met zijn lange staart veegt hij het Glinsterkristal van de tafel, recht in de handen van Oris, die stilletjes door de voordeur is gekomen. "Hah! Daar hebben we het!" roept Oris triomfantelijk. Grimbart kijkt verward rond. Hij ziet de kinderen en de draken. Hij probeert het kristal terug te pakken, maar Erin wijst hem streng aan. "Grimbart! Je kunt geen licht stelen! Licht moet je delen!" Grimbart kijkt naar het kristal, dan naar de vier vrienden. Hij voelt zich betrapt en een beetje beschaamd. "Maar... maar ik wilde ook licht," mompelt hij. "Ik krijg nooit iets moois." Erin en Oris kijken elkaar aan. Ze weten dat Grimbart eenzaam is. Oris stapt naar voren en houdt het Glinsterkristal omhoog. Het begint zachtjes te gloeien. [zacht, magisch geluid] "Hier, Grimbart," zegt Oris vriendelijk. "Je mag er ook van genieten. Maar je moet het delen." Grimbart kijkt verbaasd naar het licht. En voor het eerst in lange tijd, verschijnt er een kleine glimlach op zijn gezicht. Nala en Rover vliegen terug naar het Drakenplein, met Erin, Oris en het Glinsterkristal. Net op tijd! Ze plaatsen het kristal terug en met een machtig (SWOESJ!) schiet het Noorderlicht de hemel in, in alle kleuren van de regenboog! Net dan komt de Elfenkoning aan met een prachtige slede getrokken door vliegende rendieren. "Wat een prachtig Glinsterfeest!" roept hij vrolijk. "Dank jullie wel, dappere elfen en draken!" Die nacht danst heel Herandel onder het stralende Noorderlicht. En zelfs Grimbart, die door Erin en Oris was uitgenodigd, staat bescheiden aan de rand van het plein. Hij geniet van de warmte en het plezier. En voor het eerst voelt hij zich een beetje minder alleen.

Dat was het weer voor vandaag! Ik hoop dat jullie genoten hebben van dit kerstverhaal over het delen van licht en vriendschap. Tot snel in een volgende, magische aflevering van Petra vertelt!